Podróżuj

Masz pełne prawo czuć się zagubiony. Masz pełne prawo nie mieć zielonego pojęcia, czego chcesz od życia. Masz pełne prawo nie wiedzieć, która ścieżka prowadzi do Twojego celu i masz je także do tego, by iść setką dróg, zanim któraś z nich doprowadzi Cię tam, gdzie chcesz/musisz być. Masz pełne prawo by sfiksować na punkcie czegoś jednego dnia i nie móc na to patrzeć nazajutrz.

Prawda jest taka, że masz prawo robić wszystko, co dobre dla Ciebie, bo jesteś młody, to TWOJE życie i nie przeżyłeś jeszcze nawet ułamka tego, co Cię czeka.

Co chcę Ci powiedzieć? Ciesz się podróżą przez życie. Pij tanie wino z plastikowych kubków ze współlokatorami na podłodze Waszego mieszkania. Idź na spacer i zgub się w jakimś tajemniczym miejscu, ukrytym przed oczami innych ludzi. Napisz szkic powieści, którą pragniesz opowiedzieć. Potem napisz kolejny. I trzeci.

Pozwól sobie na złamane serce. Pozwól sobie także na negatywne emocje, które będą Tobą targać. Ale nie daj im się pochłonąć. Przekształć je w pozytywną energię do działania i przekonanie, że będzie ok. Przetrwasz to.

Nie zastanawiaj się dokąd te chwile Cię zaprowadzą. Nie daj się pochłonąć lękowi, że nie wiesz dokąd zmierzasz. By to wiedzieć, potrzebujesz mapy, a mapa jest kompletnie bezużyteczna, jeśli nie jesteś gotowy na odkrywanie.

Eksploruj świat. Odkrywaj siebie. Odkryj nowe pasje i zainteresowania. Idź na zajęcia z czegoś, o czym nigdy byś nie pomyślał, że w ogóle mogłoby Ci się spodobać. Przyjmij każde zaproszenie. Nie śpij długo w nocy. Wstawaj wcześniej. Wyjdź ze swojej strefy komfortu.

Obojętnie, co robisz – nie poddawaj się. Nie panikuj, że masz 20 lat i nie wiesz, dokąd zmierza Twoje życie. Nikt w Twoim wieku tego nie wie. A niektórzy się tego nie dowiedzą jeszcze długo. I nic w tym złego. Wszystko w swoim tempie.

Poddaj się podróży i ciesz się z każdego osiągniętego celu. Wsiąknij w to. Doświadczaj każdej emocji, która się w związku z tym pojawia. Nie zapominaj jak to jest, gdy czujesz się zagubiony, kiedy już odnajdziesz siebie. Zachowaj otwarty umysł i naucz się patrzeć na świat oczami innych.

Świetnie sobie radzisz, jestem tego pewna. I wszystko w końcu będzie ok. Po prostu się temu poddaj. I podróżuj.

  • Potrzebowałam tego postu. Dziękuję za tę motywację, podpinam w zakładach co by nie zapomnieć :)

  • Potrzebowałam tego postu. Za dużo smutku jest w życiu, trzeba korzystać z dóbr jakie może dawać nam życie…

  • A ja tam lubię moją strefę komfortu :). Może dlatego, że jestem nerwicowcem ;)

  • niekończące się marzenia

    Świetnie napisane, kurcze ja mam więcej niż 20 lat i dalej nie wiem dokąd zmierzam… ;) Pozdrawiam!

    • Monika Kotlarek

      Dziękuję :) Ja czasem też się gubię ;)

  • W fajnym stylu napisałaś ten post. Brzmi tak jakbyś siedziała na kanapie obok, z kubkiem herbaty ;)

    • Monika Kotlarek

      Dziękuję :)