Blog dla chcących więcej

ROZWÓJ

Jak rozmawiać z dzieckiem o pornografii?

12 grudnia 2018

Jak rozmawiać z dzieckiem o pornografii?

Artykuł powstał jako wsparcie akcji „O pornografii” (www.opornografii.pl),. która ma charakter edukacyjny, informacyjny, merytoryczny oraz poradnikowy. A jego pierwszą część znajdziecie poniżej.

Dzieci, młodzież i świat pornografii

Jak zatem mądrze rozmawiać z dzieckiem o pornografii?

Najważniejsze to uświadomić sobie, że być może kiedyś, będziemy musieli taką rozmowę odbyć, a wtedy dobrze być na nią odpowiednio przygotowanym. Po pierwsze należy więc samemu się dokształcić, aby móc merytorycznie porozmawiać z dzieckiem. Informacje o tym, jak właściwie przeprowadzić taką rozmowę, znaleźć można na portalu oPornografii.pl.


Tematy seksualności w rozmowach z dziećmi powinny się pojawić w wieku około 7-8 roku życia aby oczywiście uwzględniając wiek rozwojowy dziecka, wprowadzić pewne zagadnienia w sposób przystępny i jasny. Idealnie byłoby, gdyby pornografia nie była pierwszym tematem rozmowy, z którym przyjdzie do nas dziecko. Rozmowa o seksualności w kontekście relacji i bliskości fizycznej, przytulania, pocałunków powinna być pierwszą, jaką odbędziemy z dzieckiem.Niezmiernie ważne jest, aby podstawową informacją, jaką dziecko otrzyma od rodziców było to, jak ważna jest miłość, wzajemny szacunek, czułość i dbanie o drugą osobę. To powinno być punktem wyjścia, jego bazą.

Jeśli już pojawią się pytania o pornografię, powinniśmy zachować powagę, nie krzyczeć, nie karać, ale także nie denerwować się i nie krępować zaistniałą sytuacją. Najlepiej rozmawiać o niej tak, jak rozmawiamy na co dzień o zwykłych obowiązkach, jak zmywanie naczyń czy wyprowadzanie psa.

  • Mów spokojnie.
  • Unikaj podnoszenia głosu.
  • Nie oburzaj się, kiedy padną niewygodne pytania.
  • Nie wstydź się.
  • Dobieraj naturalne słownictwo
  • Bądź otwarty na pytania i udzielaj odpowiedzi.
  • Jeśli czegoś nie wiesz, po prostu powiedz to dziecku.
  • Okaż zainteresowanie opinią dziecka.
  • Zadawaj proste pytania.

Warto pamiętać, że to, że nasze dziecko oglądało pornografię o niczym jeszcze tak naprawdę nie świadczy. To po prostu fakt. Tak się zdarzyło. I teraz to od nas zależy, co z tą informacją zrobimy.

Należy dopasować sposób rozmowy do poziomu rozwoju dziecka.

  • Z małymi dziećmi rozmawiajmy, udzielając prostych i krótkich odpowiedzi.
  • Nie mówimy od razu wszystkiego.
  • Zostawmy możliwość powrotu do tematu, dając wyraźny sygnał, że dziecko może do nas z tym wrócić, kiedy coś wzbudzi jego wątpliwości.

Pamiętajmy, że dziecko nie oczekuje od nas definicji z encyklopedii i opracowań naukowych. Lepiej porozmawiać z nim w miarę na luzie i krótko.

  •  Unikajmy niedomówień i dwuznaczności.
  •  Bądźmy jednoznaczni w ocenie pornografii jako czegoś, co jest szkodliwe i niebezpieczne.
  • Otwarcie deklarujmy niechęć do tego typu treści i kontaktu z nimi.

Stanowczo unikajmy sformuowań takich jak: „to nie dla Ciebie”, „to tylko dla dorosłych”. Takie zdania nie odpowiadają na pytania i nie wyjaśniają wątpliwości dziecka, a podsycają ciekawość. Lepiej powiedzieć coś w stylu: „Pornografia to fnieprawdziwy obraz tego, jak, nadzy ludzie uprawiają seks, nie ma w tym nic fajnego” lub.  „Pornografia jest szkodliwa. Ja jej nie oglądam i nie chciałbym, żebyś i Ty ją oglądał”.

I najważniejsze:

  • Nie oskarżaj.
  • Nie zawstydzaj.
  • Nie oceniaj.
  • Nie wyciągaj pochopnych wniosków.
  • Staraj się zrozumieć i okaż to w gestach i słowach.
  • Wyraź zadowolenie, że dziecko miało odwagę do ciebie przyjść.
  • Doceniaj.

Twórz pozytywną wizję seksualności, jako istotnej sfery życia człowieka. Oddzielaj to, co jest szkodliwą pornografią, a co związkiem, relacją, partnerskim seksem. IZawsze podkreślaj istotność innych elementów związku, jak czułość, bliskość, przyjaźń, miłość, zaufanie itp.

Najważniejsze nie trać głowy!. Twoje dziecko z dużym prawdopodobieństwem trafi na pornografię i to od Ciebie tylko zależy, jak się do tego przygotujesz. Uzbrój się w wiedzę. Porozmawiaj z partnerem/żoną/bliskim i ustalcie „wspólny front” rozmów na ten temat. Bądźcie otwarci i szczerzy. W końcu stawką w grze jest szczęście Waszego dziecka.



    Psycholog. Mental Health Worker w organizacji rządowej w Sydney. Absolwentka Uniwersytetu SWPS we Wrocławiu. Fascynuje mnie człowiek. Prywatnie uwielbiam podróże, merytoryczne dyskusje do rana i inspirujące książki. Mam słabość do Coli No Sugar i czerwonych żelków. Opowiesz mi coś o sobie?


    poprzedni artykuł

    Jak wybrać prezent idealny?

    następny artykuł

    Czy można kupić szczęście?