Specjalista czy szarlatan?

W Sieci trochę zawrzało. Powstał krzywdzący i nieprawdziwy tekst na temat depresji autorstwa pewnej studentki. Przeczytacie go TU: http://psychopedagog.eu/blog/mam-depresje-co-teraz/ jak się okazuje, ani autorka tekstu, ani redakcja nie ma odpowiedniego wykształcenia, by mówić ludziom, że depresję da się “wylać”, “przegadać” i odradzać wizytę u psychiatry. Więcej na ten temat przeczytacie TU: http://www.zombiesamurai.pl/2015/03/depresja/


To i ja dorzucę swoje trzy grosze. Jako specjalista – psycholog (takie mam wykształcenie, ukończyłam studia wyższe, 5-letnie, magisterskie, na kierunku psychologia o specjalności psychologia kliniczna) i psychoterapeuta (jestem w trakcie 4-letniego szkolenia w Centrum Terapii Poznawczo-behawioralnej w Warszawie), ale nie psychiatra (lekarz medycyny), myślę, że mam w tej kwestii coś do powiedzenia.


Zastanawiałam się, skąd się bierze taka niewiedza na temat lekarzy i specjalistów, którzy pomagają w leczeniu zaburzeń psychicznych. Obawiam się, że nadal wynika to z tego, że choroby psychiczne są traktowane po macoszemu i wciąż dla wielu ludzi – chory psychicznie=wariat, czubek. I należy go zamknąć w psychiatryku, w białym kaftanie i pokoju bez klamek. A wystarczyłaby ODROBINA dobrej woli i chęć doczytania, kto jest kim w tym świecie zaburzeń psychicznych.

Kim jest psycholog?

Aby legalnie wykonywać zawód psychologa w Polsce konieczne jest ukończenie jednolitych pięcioletnich studiów magisterskich w zakresie psychologii. Bardzo ważne jest, aby dyplom był wydany przez polską uczelnię lub nostryfikowany w Polsce. Jak to wygląda w praktyce? Po ukończonych studiach psychologicznych można zajmować się poradnictwem, posługiwać się testami psychologicznymi. Można także wydawać dokumenty, zaświadczenia i orzeczenia. Psycholog nie jest lekarzem i nie może przepisywać leków.

Kim jest psychoterapeuta?

“Psychoterapeuta to osoba, która zawodowo zajmuje się psychoterapią – leczeniem zaburzeń psychicznych za pomocą oddziaływań psychologicznych. Jest to najczęściej rozmowa, ale w procesie psychoterapii często stosuje się różne ćwiczenia i techniki terapeutyczne zgodne z konkretnym nurtem.

Zawód psychoterapeuty nie jest w Polsce uregulowany prawnie. Zwyczajowo psychoterapeutą nazywa się osobę, która ukończyła lub jest w trakcie szkolenia. Szkolenia takie trwają zazwyczaj 4 lata i kończą się uzyskaniem certyfikatu. Kilka organizacji w Polsce prowadzi takie certyfikacyjne szkolenia, ponadto Polskie Towarzystwo Psychologiczne i Polskie Towarzystwo Psychiatryczne prowadzą program certyfikacyjny, w którym mogą brać udział osoby, które już ukończyły jakieś szkolenie.

Warunkiem wstępnym uczestnictwa w większości szkoleń jest wyższe wykształcenie. Wśród psychoterapeutów najliczniejszą grupę stanowią psycholodzy, jednak psychoterapeutami są także lekarze, socjologowie, pedagodzy, filozofowie czy osoby, które ukończyły studia z zakresu profilaktyki społecznej i resocjalizacji. Rzadko, ale zdarzają się osoby o wykształceniu z dziedzin nauk ścisłych czy biologicznych.” (za: Andrzej Wichrowski, www.psycholog.warszawa.pl)

Kim jest psychiatra?

Psychiatra to przede wszystkim lekarz medycyny. Ukończył 6letnie jednolite studia medyczne ze specjalizacją psychiatryczną. Zajmuje się leczeniem i zapobieganiem zaburzeń psychicznych. Badanie stanu psychicznego przez psychiatrę pozwala mu na postawienie odpowiedniej diagnozy medycznej i zaproponowanie odpowiedniego leczenia (farmakologicznego i / lub psychoterapeutycznego). Psychiatra jest lekarzem i może wypisywać recepty na odpowiednie leki. Dodatkowo psychiatra może wydać skierowanie do psychologa lub psychoterapeuty.

Często psychiatrzy łączą swój zawód np. z psychoterapią czy studiami psychologicznymi. Jednak warto pamiętać o tym, że psycholog nie wystawia recept i nie postawi nam diagnozy MEDYCZNEJ. Psychologiczną już oczywiście tak.

Dla pacjentów.

To, co najważniejsze, zanim udamy się do lekarza – sprawdźmy go. Jakie ma kwalifikacje, opinie, czym się dokładnie zajmuje, jakie specjalizacje ukończył, czy się dokształca itd. Tak samo powinniśmy postąpić z psychologiem i psychoterapeutą. Mamy pełne prawo poprosić go o dyplom ukończenia studiów wyższych, zaświadczenie o odbywaniu kursów, o uczęszczaniu do szkoły psychoterapii, o informacje o nurcie, w którym pracuje (poznawczo-behawioralny, psychodynamiczny, ericksonowski i wiele innych) i wszystko inne, co tylko przyjdzie nam do głowy. Profesjonalista nie będzie się od tego migał, tylko przedstawi wymagane dokumenty. Oczywiście prywatnie lub w korespondencji mailowej, która pozostaje tylko do wglądu dla pacjenta.


Dzisiaj już nie jesteśmy także uzależnieni od miejsca naszego zamieszkania. Dodatkowo możemy mieć w tej chwili najlepszych specjalistów z niemal całego świata, z najlepszym wykształceniem i doświadczeniem. A to przy pomocy takiego urządzenia jak komputer czy laptop i programu Skype. Zwłaszcza jeśli przebywamy za granicą, a trudno nam dotrzeć do polsko-języcznego specjalisty.

I na koniec.

Nie bójmy się czytać, sprawdzać, szukać, dociekać i dowiadywać się. Im więcej będziemy wiedzieć, tym lepiej uda nam się znaleźc adekwatną dla siebie pomoc. W końcu chodzi tu o NASZE zdrowie. Poza tym, niezwykle istotne jest to, by CZUĆ SIĘ KOMFORTOWO U SPECJALISTY. Jeśli “coś nam nie gra” w danej osobie, to należy szukać dalej. Do skutku.


*Źródła:

  1. www.psycholog.warszawa.pl
  2. http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010730763