Blog dla chcących więcej

Bez kategorii

Zaburzenia osobowości – SCHIZOIDALNE ZABURZENIE OSOBOWOŚCI

5 marca 2016

Wpis o tym, czym jest nasza osobowość znajdziecie TUTAJ.

„Pewien informatyk, bardzo inteligentny, a zarazem niezwykle introwertyczny i całkowicie wycofany, skierowany został przez swojego lekarza na badania psychologiczne i psychiatryczne. Lekarz podejrzewał, że jego pacjent cierpi na depresję.

Do wizyty u psychiatry i psychologa namówił go także szef. Mężczyzna skarżył się także na bliżej nieokreślone dolegliwości fizyczne i brak radości życia. Nie kontaktował się też z nikim: mieszkał samotnie, w pracy miał własny pokój i właściwie nie widywał nikogo, jeśli pominąć wizyty szefa, który przynosił mu nowe projekty i zabierał skończone. Obiady jadał sam; mniej więcej raz w tygodniu, gdy dzień był ładny przerwę obiadową spędzał w ogrodzie zoologicznym.

Całe życie był samotnikiem. Jako dziecko miał niewielu kolegów i zawsze wolał się bawić sam, niż iść gdzieś z rodziną (był najstarszym z pięciorga dzieci). W szkole średniej nie miał dziewczyny, a w czasie studiów umówił się tylko raz i to nie sam na sam, ale razem z grupą studentów po meczu. Mimo to zawsze był aktywnym sportowcem. Jako student wiele czasu spędzał pijąc z bliskim kolegą. Jednak po dyplomie zamieszkali w innych miastach.

Mężczyzna bez emocji opowiadał, że trudno mu było znajdować przyjaciół, nigdy nie wiedział jak zaczął rozmowę. Wiele razy myślał o nawiązaniu kontaktów koleżeńskich, ale po prostu nie znajdował odpowiednich słów, więc „rozmowa utykała w martwym punkcie”. Mówił, że ostatnio zdarzało mu się myśleć o zmianie życia i spróbowaniu bardziej optymistycznego spojrzenia na świat, ale właściwie nigdy nie wydawało mu się to warte zachodu. Łatwiej mu było nie podejmować żadnych kroków, ponieważ popadał w zakłopotanie, gdy ktoś próbował z nim rozmawiać. Najlepiej czuł się w samotności.”

Ludzie ze schizoidalnym zaburzeniem osobowości z reguły są niezdolni są do nawiązywania kontaktów społecznych i nie zdradzają zainteresowania nimi, co skutkuje brakiem przyjaciół, może poza bliskimi krewnymi lub 1-2 bardzo bliskimi osobami. Nie umieją wyrażać uczyć, często uchodzą za chłodnych i nieprzystępnych. Brak im umiejętności tworzenia więzi społecznych, przez co są samotnikami. Wiele czynności, w tym także seks, nie sprawia im przyjemności. Zazwyczaj wydają się obojętni zarówno na pochwały, jak i krytykę. Nie są zbyt aktywni emocjonalnie, pozytywnie i negatywnie, sprawiają wrażenie pełnych rezerwy.

Kiedyś sądzono, że schizoidalne zaburzenie osobowości ma związek z z początkami schizofrenii, jednak w 1995 roku, badacze Kalus, Bernstein i Siever poddali tę teorie ostrej krytyce. Badania nad możliwym genetycznym uwarunkowaniem tego zaburzenia nie wykazały jego związku ze schizofrenią i nie dostarczyły przesłanek do uznania podłoża tej ostatniej.

Podsumowując krótko. Można przypuszczać, że u osób ze schizoidalnym zaburzeniem osobowości nie wykształciły się takie potrzeby, jak potrzeba miłości, przynależności i akceptacji, lub – jeśli istniały we wcześniejszej fazie rozwojowej – gdzieś się zatraciły. Skutkiem jest całkowita jałowość doświadczeń w kontaktach międzyludzkich.

[divider] [/divider]

Źródła:

  1. Carson, Robert. C. Psychologia zaburzeń vol. 1. Człowiek we współczesnym świecie. Wyd. GWP (2003).
  2. Bilikiewicz, Adam. (red.) Psychiatria. Podręcznik dla studentów medycyny. Wydawnictwo Lekarskie PZWL (2006).

    Psycholog. Absolwentka Uniwersytetu SWPS we Wrocławiu. Fascynuje mnie człowiek i nauka. Prywatnie uwielbiam podróże, merytoryczne dyskusje do rana i inspirujące książki (zwłaszcza reportaże i pozycje naukowe). Mieszkam w Sydney i podglądam życie Australijczyków. Opowiesz mi coś o sobie?


    poprzedni artykuł

    NA SZYBKO – Dobre nawyki

    następny artykuł

    Gdy czujesz się beznadziejnie

    q